مدير و مدبّر بوده‌اند . شرايطى هم‌چون ذكوريت ، بلوغ ، حريت و عقل نيز براى صحابه ثابت است . با اين وجود آنان چه دليلى را بر ترجيح ابوبكر بر ديگر صحابه مىتوانند به دست دهند ؟ به عبارت ديگر هيچ يك از صحابه در شروط هشت و يا پنج گانهء اجماعى نسبت به يكديگر امتيازى ندارند ، از اين رو بايد ديد كه آيا ابوبكر در علم ، تدبير و شجاعت نسبت به ديگران امتيازى داشته است يا خير ؟ اگر گزينش ابوبكر با توجه به اين شرايط و بر اساس نظر عالمان سنّى صورت نگرفته باشد ، براى اهل تسنّن دو راه باقى مىماند ؛ يا بايد از شروطى كه براى امامت ذكر كرده‌اند دست بردارند ، و يا اعتراف كنند كه ابوبكر شايستگى امامت را نداشته است . بنابراين لازم است ابتدا با مراجعه به منابع حديثى ، تاريخى و رجالىِ اهل تسنّن ، وجود يا عدم وجود شرايط امامت در ابوبكر را واكاوى كرده و بررسى كنيم . بررسى شرايط امامت ابوبكر 1 . شجاعت شجاعت صفت و حالتى نفسانى است كه پس از ظهور و بروز آن است كه براى ديگران معلوم مىگردد . به عنوان مثال چنان كه جود و سخاوت افراد با بذل و بخشش‌هاى آن‌ها به ديگران آشكار مىشود ، شجاعت نيز بايد در ميدان جنگ ، مواقع حساس و مواضع خطر بروز كند . با اين وجود هيچ شاهدى مبنى بر شركت ابوبكر در معركه جنگ و درگيرى وجود ندارد ! ممكن است گفته شود كه موقعيت بروز شجاعت براى او پديد نيامده است و عدم بروز قرائن و نشانه‌هاى شجاعت با شجاع بودن يك فرد منافات ندارد . آرى ، ما مىپذيريم كه به صرف عدم بروز شجاعت نمىتوان شجاعت فردى را